Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak

'En Güzel Şiirler' forumunda Meryem tarafından 26 Ara 2011 tarihinde açılan konu

  1. Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak
    Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak mehmet akif ersoy






    Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak

    Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak
    Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
    Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
    İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:
    Ey dipdiri meyyit, İki el bir baş içindir.
    Davransana Eller de senin, baş da senindir!
    His yok, hareket yok, acı yok Leş mi kesildin?
    Hayret veriyorsun bana Sen böyle değildin.

    Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
    Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
    Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
    Esbâbı elinden atarak yese yapıştın!
    Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
    Tek bir ışık olsun buluver Kalma yolundan.
    Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
    Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
    Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın
    Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
    Yes öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
    Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!

    Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
    Meyûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
    Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez
    En korkulu câni gibi yesin yüzü gülmez!
    Mâdâm ki alçaklığı bir, yes ile sirkin;
    Mâdâm ki ondan daha melun daha çirkin
    Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman,
    Nevmid olarak rahmet-i mevûd-u Hudâdan,
    Hüsrâna rıza verme Çalış Azmi bırakma;
    Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

    Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş
    Sesler de: Vatan tehlikedeymiş Batıyormuş!
    Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
    Tek kol da demiyor bir tarafından!
    Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
    Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
    Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar
    Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
    Feryâd ile kurtulması memûl ise haykır!
    Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!
    İş bitti Sebâtın sonu yoktur! deme, yılma.
    Ey millet-i merhûme, sakın yese kapılma.
     
Yükleniyor...