İslamiyette Dört Mezhep Nedir

'Dini Bilgiler' forumunda Aysell tarafından 2 Şub 2012 tarihinde açılan konu

  1. Dört Mezhep Nedir
    Dört Mezhep hakkında bilgi


    Mezhep Nedir?

    Sözlük anlamı gitmek, izlemek, gidilen yol demektir. Mecazi olarak kişisel görüş, inanç ve doktrin karşılığında da kullanılır. Terim olarak bir müctehidin, dinin ayrıntılarına ilişkin, kendine özgü kural ve yöntemlerle oluşturduğu inanç ya da hukuk sistemini dile getirir.

    İslâm tarihinde, mezheb kelimesi genel olarak itikadi, siyasi ve fıkhi görüşlerin hepsi için kullanılmıştır.

    Amelde hak olan dört mezhep sırasiyle şunlardır:

    1.Hanefi Mezhebi



    Mezhebin kurucusu İmam-ı Azam Ebû Hanîfedir (rh.). Hicri 80 (M. 699) yılında Kufede doğmuş, 150de (M. 767) Bağdatta vefat etmiştir. Aslen varlıklı bir aileden gelen İmâm-ı Azam hazretleri, ilim öğrenme ve öğretmenin yanında ticaretle de meşgul olmuştur. Ticari hayatı, günlük meseleleri iyi bilmesine, ihtiyaçları yakından tanıyıp problemleri kolay ve isabetli çözmesine yardımcı olmuştur.
    İmam-ı Azam Ebû Hanife (rh.) ictihatlarında daima insanların ihtiyaçlarını, dinin inanç ve ameldeki maksadını, temel kriterleri dikkate alarak hareket etmiştir. Mezhebin en önemli özelliği, ayet ve hadislerin hükmü ile aklın yorumu arasında makul bir dengenin oluşudur. Dört ana şerî delilin yanında örf ve âdet gibi ferî delilleri, kamu yararını daima göz önünde bulundurmuş, kişi hak ve hürriyetlerinin korunmasını düstur (ilke) edinmiştir.
    Kaynaklarda, İmâm-ı Azamın (rh.) dört bine yakın talebesinin olduğu ifade edilir. Bunlardan kırk tanesi ictihad yapabilecek seviyeye gelmiştir. İmam Ebû Yusuf ve İmam Muhammed (İmameyn) rahımehümallah en meşhur iki talebesidir. Ebû Hanîfe (rh.), Ehl-i Irak fıkhının temsilcisidir. Mezhep ekseriyetle Türkiye, Balkanlar, Türkistan, Hindistan, Pakistanda yaygındır.

    2. Mâlikî mezhebi

    Mezhebin kurucusu İmam Maliktir (rh.). Hicri 93 (M. 711) yılında Medinede doğmuş, 179 (M. 795) yılında yine Medînede vefat etmiştir. Mezhebin en önemli özelliği, İmam Mâlikin, o günün ilim merkezi durumunda olan Medine halkının uygulamasına büyük ehemmiyet vermesidir. Ona göre, Medinelilerin ameli, mütevatir sünnet (en kuvvetli sünnet) hükmündedir. Mezheb genellikle Mısır ve Kuzey Afrikada yaygındır. İmam Mâlik, ehl-i hadis veya ehl-i Hicaz fıkhının temsilcisidir.


    3. Şâfiî mezhebi

    Mezhebin kurucusu İmam Şâfiîdir. Hicri 150 tarihinde (M. 767) Filistinin Gazze şehrinde doğmuş, 204te (M. 819) de Mısırda vefat etmiştir (rh.). İmam Mâlikten Hicaz fıkhını, Ebû Hanîfenin talebesi olan İmam Muhammedden de Irak fıkhını öğrendi. Mezhebinin en önemli özelliği, âdeta Hanefî ile Mâlikî fıkhının terkibi/sentezi (birleşimi) niteliğinde olmasıdır. Şâfiî mezhebi genellikle Mısır, Suriye, Irak, Horasanda yaygındır. Ayrıca Türkiyenin Doğu ve Güney Doğu bölgelerinde de epeyce mensubu bulunmaktadır.


    4. Hanbelî mezhebi

    Mezhebin kurucusu İmam Ahmed b. Hanbeldir (rh.). Hicri 164te (M. 780) Bağdatda doğmuş, 204te (855) de yine Bağdatta vefat etmiştir. İmam Ahmed b. Hanbel ibadet ve muamelat konularında iki ayrı usûl benimsedi. İbadetle ilgili hususlarda ayet ve hadislere çok sıkı sarılmakla birlikte, muamelat(3) konularında (günlük hayatın icapları) bir şeyin haram olduğuna dair ayet ve hadislerde açık bir delil yoksa, onun mubah olduğuna hükmederek daha serbest bir anlayış geliştirdi. Mezheb genellikle Hicaz, Filistin, Mısır gibi ülkelerde yaygındır.
    Bu dört hak mezhepten başka daha otuza yakın amelde hak mezhebin olduğu bilinmektedir. Ancak bunların bağlıları kalmadığı için kitaplarda sadece isimleri vardır.
     
Yükleniyor...